Begin 2002 werd bij onze dochter een tumor ontdekt. In eerste instantie wezen alle onderzoeken uit dat het om een kwaadaardige tumor ging. Nader onderzoek gaf een ander beeld. Het bleek te gaan om een goedaardige tumor die ook nog eens goed operabel was.
Gedurende deze periode van vier weken hebben we als gezin ervaren wat kanker inhoudt. Het was een tijd van leven tussen hoop en vrees. Gelukkig viel het kwartje voor ons de goede kant op.
Minder goed ging het met mijn ouders. In 2005 en 2008 zijn achtereenvolgens mijn moeder en vader overleden ten gevolge van kanker. Ook in de vriendenkring werden mensen getroffen door kanker. Voor de één met herstel voor de ander helaas einde van zijn/haar leven.
9 juni 2011 keek ik naar de tv-uitzending van Alpe d'HuZes.
Wat me trof was een gevoel van: "Hier had ik bij aanwezig moeten zijn".
De wond van het verlies van mijn ouders is toch nog dieper dan ik dacht. Om verschillende redenen.
Volgend jaar wil ik erbij zijn. Vanuit eigen ervaring heb ik ervaren dat medische kennis over kanker belangrijk. Maar de kennis moet uitgebreid worden. Er is nog heel veel onderzoek nodig om kanker als dodelijke ziekte uit te bannen. Daar is geld voor nodig. Veel geld. Ik wil daar mijn steentje aan bijdragen.
Minimaal € 2500,- is het bedrag wat elke deelnemers bijeen moet brengen.
1 oktober jl. schreef ik me in voor Alpe d'Huzes 2012. Als snel bleek dat veel mensen zich inschreven. Het aantal beschikbare plaatsen werd al snel overschreden. Dus ik kwam op de wachtlijst. Loting zal uitwijzen of ik mee mag doen.
Elf dagen later kreeg ik bericht. Ik was van de wachtlijst gehaald en werd deelnemer!
De eerste zaken dienen nu al geregeld te worden. Als eerste een verblijfplaats.
Kies ik ervoor om luxe in een hotel of chalet te slapen of de tenttrailer achter de auto? Ga ik in de buurt van de startplaats of juist verder weg om de drukte te ontlopen?
Opeens schiet me een verhaal te binnen. Eén van de deelnemers van afgelopen jaar vertelde me dat hij bewust niet in de buurt van Bourg d'Oisans wilde verblijven. Het was voor hem te emotioneel beladen om te dicht in de drukte te verblijven.
Ik heb een besluit genomen. Een kleine camping op 3 kilometer van Bourg. Toch dichtbij en op de camping!
De beladenheid is voor mij juist een reden om dicht in de buurt van het gebeuren te zijn. Wellicht een manier om de emoties een plek te geven........
Mijn voornemen is om op donderdag 31 mei te vertrekken. Vrijdag aankomen, een paar dagen trainen, veel klimkilometers maken en 's woendags een rustdag. Donderdag 7 juni wil ik er klaar voor zijn.
Het is nu nog maar 24 oktober. Het aftellen is begonnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten