De titel geeft al een twijfel aan. Da's niet zonder reden. Mijn knie protesteert....
Zondag 18 maart fietste ik van huis naar Amsterdam. De laatste 30 kilometer ging gepaard met veel regen, wind en kou. Aangekomen in Amsterdam voelde ik "iets" in de knie. De volgende dagen was er geen reactie.
De dinsdag erop intervaltraining en zaterdags een klein rondje. De zondag was weer een duurrit van 100 km +. Halverwege begon de knie ook toen weer op te spelen. De week daarna had ik maar een tweetal korte trainingen door de week gedaan. Na zo'n 25 km kwam de pijn in de knie terug. Direct het stuur omkeren en terug naar huis.
Zondag 1 april plande ik weer een duurrit. Via Holterberg, Hellendoorn, Lemele, Dalfsen, Heino, Raalte en naar huis trapte ik ruim 90 km weg. Van die 90 km waren er maar 20 km pijnvrij. De kleine heuveltjes kon ik niet opkomen. De pijn zorgde ervoor dat ik absoluut geen kracht kon zetten. De zorgen namen nu toch serieus toe. Besloten om de afgelopen week maar NIETS te doen. Veel onbelaste krachttraining om de quadriceps sterker te maken.
Zojuist terug van een kleine 30 km. Na 15 minuten peddelen een temporit van 10 minuten gedaan. Dat ging goed. Er gloorde weer hoop. Telkens was ik bezig met de knie. "Voel ik 'm?" Na het uitfietsen van de temporit voerde ik het tempo wat omhoog. Ook nu weer begon na zo'n 25 km de pijn. Dat voelde wederom niet goed. Vloekend en tierend stapte ik maar af. Gedesillusioneerd keerde ik huiswaarts.
Het is vandaag precies over twee maanden dat ik 6 keer de Alpe d'Huez omhoog wil. Kijkend naar de opbouw en de tegenslag die ik nu heb met de knie komt dit doel nu wel heel erg onder druk te staan.
In de aanhef rep ik over "red ik het???" Da's nu een serieuze vraag.
Dit weekend had ik gepland om twee dagen naar Teckelenburg te gaan om serizeuze klimkilometers op te doen.
Wordt morgen dus gewoon Parijs-Roubaix voor de buis kijken....;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten