De afgelopen weken verkeerde ik in mineurstemming. De knie deed niet wat ik wilde. Dat begon allemaal op 18 maart jl. De rit naar Amsterdam met veel tegenwind en de laatste 30 km regen en kou bleek misschien toch teveel van het goede. De weken daarna ging het niet veel beter. Vandaar de afgelopen 2 weken noodgedwongen rust genomen.
Afgelopen zaterdag toog ik naar Tegelen. Sander van Cycle Plus Performance nam mij onder de loep. Zo voelde het althans. Eerst een screening bij de fysiotherapeut. Zij kon niet afwijkend vinden. Vervolgens naar de fiets. Die stond inmiddels in de meet- en testruimte. Via de Retül-methode werd mijn lichaam goed op de fiets gepostioneerd. Mijn stuurpen bleek 2cm te lang, zadel werd 8 mm verplaatst en de schoenplaatjes opnieuw afgesteld. Hoopvol reed ik naar huis.
Tthuisgekomen meteen een uurtje gepeddeld. Hé, het voelde anders. Als een echte zenuwpees keek ik om de haverklap op mijn horloge. Na 5 km niets. Na 10 km niets. Na 15 km niets. Na 20 km niets. Nu wordt het spannend. Eerder kwam de pijn tussen de 20 en 25 km. Na 25 km niets.....Opgelucht maar toch onzeker keerde ik huiswaarts. Immers de inspanning was van een bedenkelijk niveau. Fietsen met hoge frequentie en weinig vermogen is natuurlijk geen garantie dat het goed zou blijven gaan. Maar toch.......
De eerste tekenen laten een postief gevoel achter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten