THE DAY AFTER

Het is nu alweer terugkijken...... Even naar het begin. Vanwege netwerkprobleem op de camping was er geen wifi op de camping. De dag vóór het grote langverwachte moment stond in het teken van rusten. Na ja, van rusten kwam niet veel. Vanwege de verwachte drukte had ik 's ochtends vroeg boodschappen gedaan. Een feestmaaltijd (pasta oftwel fietsvoer!!!) stond op het programma. Feest was het want Liesbeth zou s' middags arriveren. Nadat ik terugkwam op de camping, werd ik door verschillende mensen gevraagd om nog even naar hun fiets te kijken. Ze hadden me de afgelopen dagen natuurlijk gespot met mijn "semi-professionele" fietsstandaard. Dan ben je dus direct een volleerd fietsenmaker. De één wilde z'n derailleur goed afgesteld hebben. De ander moest nieuwe remblokken en die waren niet afgesteld. En weer een ander hoorde een kraakje in de bracket. Hoezo rusten.... Om een uur of 14.00 belde Liesbeth om te vragen om haar op te halen. Het weerzien was geweldig. Ze werd gebracht door de 7 partners van Team Boreel. Het was in het vliegtuig van Schipol naar Geneve al een gezellige boel. In een grote witte gehuurde Avis-bus stonden de dames al te wachten. Onder luid gejoel werden we toegefloten tijdens onze innige omhelzing..... We namen afscheid van de groep en gingen naar de camping. Ook hier werden we onthaald. De campinggenoten wisten natuurlijk al van de aanstaande hereniging. Vele opmerkingen moest ik ondergaan. De strekking laat zich niet moeilijk raden....haha. We zijn nog even naar Bourg geweest om de happening van de Alpe d'HuZus te bekijken. Terug naar de camping, eten koken en de spullen voor de grote dag klaarleggen. Met Peter en Brigitte hadden we afgesproken om de spullen bij hun in de camper te leggen. Zij zouden om 19.00 uur, nadat de berg vrijgegeven was, omhoog gaan om een plek dicht bij de finish te zoeken. Omdat Liesbeth ook de berg wilde ervaren, per auto !!, zijn we met hun meegegaan. Teruggekomen nog even de laatste spullen klaarleggen en om 21.45 naar bed. Slapen lukte moeilijk. De nervositeit was bij iedereen overdag al merkbaar. Zo ook bij mij. Om 2.30 uur, jawel....., ging de wekker.