DE GROTE DAG: 7 juni 2012

Vanaf 1 november vorig jaar stond deze dag in mijn agenda. 7 juni 2012 Alpe d'HuZes. Twee doelstellingen: minimaal €4000,- aan sponsoring binnenhalen en 6 keer de berg beklimmen. Om 2.30 uur ging de wekker. Niet dat ik daar wakker van werd, want das was ik al. Ik geloof niet dat ik geslapen heb. Om toch maar wakker te worden (lees: helderder) maar even gedouched. Het sanitair is niet berekend om gasten op dit tijdstip van een warme douche te voorzien. Ook het licht is een probleem. Dat betekende dus douchen met koud water in het donker. Voordeel is wel dat je echt wakkker wordt. En dat was natuurlijk de bedoeling. Ik was niet de enige die zo vroeg wakker was. Al veel eerder vertrok er een motard ( motorrijder die tijdens biede koersdagen de berkeersveiligheid op de berg controleert) en al mensen die vóór de afsluiting van de berg naar boven gingen. In het donker om 02.45 uur ontbijten onder het genot van de bijna volle maan heeft wel wat. Er zijn weinig wolken. Zou het dan toch waar zijn: mooi weer op de koersdag? Na het ontbijt 10 keer de spullen aan en uit doen. Heb ik niet teveel kleren aan. OK, even proberen buiten. Nee, toch te warm. Maar weer uit en een laagje minder. Maar als ik straks een tijd bij de start moet wachten, ga ik dan niet verkleumen? Och mijn hemel, één en al onzekerheid. En Liesbeth ligt gewoon nog verder te ronken. Die kan me dus ook niet van een passend advies voorzien. Dan maar mijn gevoel volgen. Ik maak Liesbeth wakker en neem afscheid. Om 3.30 uur fiets ik naar Bourg. Op de grote doorlopende weg aangekomen is er al een lint van rijders te bespeuren. Ik sluit aan. Gebroederlijk rijden we al in een soort van colonne naar Bourg. We worden door de vrijwilligers door een heuse rondrit door Bourg zelf naar de start gedirigeerd. Nou ja, start.... de rij is al heel lang. Waar de start dan is, is voor ons een raadsel. Je sluit maar gewoon aan. Ik kijk om me heen en sta naast Judith en Bert (buren van de camping). De nervositeit is groot. Er wordt her en der nog een ontbijt naar binnen gewerkt. Een ander vliegt nog even een steeg in om wild te plassen. Om 4.30 uur klinkt een knal: de beroemde vuurpijl, oftwel het officiële startsein. Even later rijden wij ook. Al rijdend passeren we her en der mensen die ons staan aan te moedigen. We rijden het dorp uit en vervolgen onze weg naar de officiële startplek. daar aangekomen is het al een drukte van jewelste. Vanaf daar tot aan het begin van de berg zelf, staan links en rechts van de weg al honderden mensen. Geweldig. En dan begint het.